hAhaA...gilAkK...

~Murid : Selamat pagi, cikgu.~
~Cikgu : (Menengking) Mengapa selamat pagi sahaja? Petang dan malam awak doakan saya tak selamat?~
~Murid : Selamat pagi, petang dan malam cikgu!~
~Cikgu : Panjang sangat! Tak pernah dibuat oleh orang! Kata selamat sejahtera! Senang dan penuh bermakna. Lagipun ucapan ini meliputi semua masa dan keadaan.~
~Murid : Selamat sejahtera cikgu!~
~Cikgu : Sama-sama, duduk! Dengar sini baik-baik. Hari ini cikgu nak uji kamu semua tentang perkataan berlawan. Bila cikgu sebutkan perkataannya, kamu semua mesti menjawab dengan cepat, lawan bagi perkataan-perkataan itu, faham?~
~Murid : Faham, cikgu!~
~Cikgu : Saya tak mahu ada apa-apa gangguan.~
~Murid : (senyap)~
~Cikgu : Pandai!~
~Murid : Bodoh!~
~Cikgu : Tinggi!~
~Murid : Rendah!~
~Cikgu : Jauh!~
~Murid : Dekat!~
~Cikgu : Keadilan!~
~Murid : UMNO!~
~Cikgu : Salah!~
~Murid : Betul!~
~Cikgu : Bodoh!~
~Murid : Pandai!~
~Cikgu : Bukan!~
~Murid : Ya!~
~Cikgu : Oh Tuhan!~
~Murid : Oh Hamba!~
~Cikgu : Dengar ini!~
~Murid : Dengar itu!~
~Cikgu : Diam!~
~Murid : Bising!~
~Cikgu : Itu bukan pertanyaan, bodoh!~
~Murid : Ini ialah jawapan, pandai!~
~Cikgu : Mati aku!~
~Murid : Hidup kami!~
~Cikgu : Rotan baru tau!~
~Murid : Akar lama tak tau!~
~Cikgu : Malas aku ajar kamu!~
~Murid : Rajin kami belajar cikgu!~
~Cikgu : Kamu gila!~
~Murid : Kami siuman!~
~Cikgu : Cukup! Cukup!~
~Murid : Kurang! Kurang!~
~Cikgu : Sudah! Sudah!~
~Murid : Belum! Belum!~
~Cikgu : Mengapa kamu semua bodoh sangat?~
~Murid : Sebab saya seorang pandai!~
~Cikgu : Oh! Melawan!~
~Murid : Oh! Mengalah!~
~Cikgu : Kurang ajar!~
~Murid : Cukup ajar!~
~Cikgu : Habis aku!~
~Murid : Kekal kami!~
~Cikgu : O.K. Pelajaran sudah habis!~
~Murid : K.O. Pelajaran belum bermula!~
~Cikgu : Sudah, bodoh!~
~Murid : Belum, pandai!~
~Cikgu : Berdiri!~
~Murid : Duduk!~
~Cikgu : Saya kata UMNO salah!~
~Murid : Kami dengar KeADILan betul!~
~Cikgu : Bangang kamu ni!~
~Murid : Cerdik kami tu!~
~Cikgu : Rosak!~
~Murid : Baik!~
~Cikgu : Kamu semua ditahan tengah hari ini!~
~Murid : Dilepaskan tengah malam itu!~
~Cikgu : (Senyap dan mengambil buku-bukunya keluar.)~